Wednesday, September 15, 2010

கவிதைச்சரம்

அதிகாலையின் அமைதியில்...
 
"கல்யாணம் பண்ணி
பிள்ளையும் பிறந்தாச்சு
கொஞ்சங்கூட பொறுப்பில்லை
எழுந்திருங்க...!

அனுதினம் காலையில் நடக்கும்
அனிதாவின் அர்ச்சனை


அவளது தாலாட்டில்
உறங்கும் என் குழந்தையும்
உறங்காத என் இரவும்
தந்த தூக்க சுகம்
இதுவென்று அறிவாளா அவள்?


அதிகாலைத் தூக்கத்தின்
சுகம் அறியா சம்சாரி உண்டோ?
அர்ச்சனைக்கு மயங்காத
சாமிகளும் உண்டோ?


"போடி ! என் பேதைப் பெண்ணே?
செல்லமாய் வையத்தோன்றுகிறது
என் செல்லமாவை

**********************************

விளையாட்டு மைதானக் கொலுசு

ல்லாரும் கடந்து போகிற
பள்ளி மாதாக் குறுக்கு வழியைக்
கடக்கிறபோது
கேட்பாரற்றுக்கிடந்த
ஒற்றைக் கொலுசை
என்ன செய்வதென்று யோசித்து
தன் கைப்பையில் திணித்துக்கொண்டான்.

ஒற்றைக் கொலுசோடு
தன் அம்மாவிடம் அடி வாங்கும் சிறுமியும்
தொலையும் தன் காதலின்
அபசகுனம் எனப் புலம்பும் விடலைப் பெண்ணும்
பிரியம் முற்றிய நாளொன்றில்
தன் கால்களைத் தொட்டுணர்ந்த
இப்போதில்லாத கணவனை
நினைத்தேங்கும் பெண்ணும்
சிலம்பைப்போல விற்பனைக்கு எடுத்துச் சென்ற
குடிகாரனை மணந்த பெண்ணின்
கடைசி நிராசையுமாக
இம்சிக்கத் துவங்கின
அன்றிரவு கனவில்!
க.அம்சப்ரியா 


**********************************


பார்வை

திர் இருக்கைப் பயணி
சே குவேரா பனியன் அணிந்து
சப்பாத்தி சாப்பிட்டு
கோக் குடித்தான்

ஆங்கிலத்தில் உரையாடி
அதிகாலை எழுப்பிவிடக்
கேட்டுக்கொண்டான்

பாதி உறக்கத்தில்
கண் விழித்த நான்
பத்திரமாக இருக்கிறதா
எனப் பார்த்துக்கொண்டேன்
என் சூட்கேசையும்
எதிர் இருக்கைப் பயணியையும்

அவனது கண்களும்
பாதி திறந்திருந்தன
என் மீதும் - அவன்
சூட்கேஸ் மீதும்!

பாப்பு

No comments: