Monday, August 30, 2010

கவிதைச்சரம்

அர்த்தமற்றுப் போகும் அன்பு

''ரும்போது அச்சு முறுக்கு வாங்கியாப்பா''
என்ற மகளின் நினைப்புத்தட்ட
சட்டைப்பைகளில்
துழாவியெடுத்த சில்லறைகளை
உள்ளங்கையில் கொட்டி
மூணு மூணரை என்று எண்ணும்
நேரம்பார்த்து வருகிறது
"சாப்ட்டு ரெண்டு நாளாச்சுண்ணா"
என்கிற ரோட்டோரச் சிறுமியின் குரல்.

காகிதப்பொட்டலத்தைப் பிரித்து 
இரண்டு முறுக்குகளையும் எடுத்து கொண்டு
நடுவாசலில் அமர்ந்துகொண்டு
நாய்க்குப் பழிப்புக் காட்டியபடி
தின்கிறது குழந்தை.

மனசு நிறைந்து
மகிழ்ச்சி உதட்டில் பூக்கும் போது
தற்செயலாய் வந்துபோனது
"இந்த நாளும் கடந்துபோனால்
மூணு நாள் ஆகிப்போகும் அந்த சிறுமிக்கு"
என்கிற நினைப்பு

அப்படியே அர்த்தமற்றுப் போகிறது
என் அன்பு !


*******************************




பிரமச்சரியம்


வியாபாரம்
அலுவல் நிமித்தமான சந்திப்புகள்
அதன் பிந்தைய எரிச்சல்
ஆலோசனை
அடுக்கடுக்காய்ப் பொய்கள்
பணத்துக்காக சீரழியும் தன்மானம்
மானத்துக்காக விலைபோகும் லாபம்
கழிவறை வரை துரத்தும்
கடன்காரர்களின் கேள்விகள்
நேரங்கெட்ட சாப்பாடு
ஆகாரத்துக்கு முன்பின் என
வேளைக்கு ரெண்டுமணிநேர
தொலைப்பேசி உரையாடல்கள்
இவையனைத்துக்கும் இடையே
வரும் அம்மாவின் போன்.

"நம்ம ஊர்தாண்டா
பார்க்கவும் லட்சணமா இருக்கா
காலேஜ் படிச்சிருக்காளாம்..."

அம்மா முடிக்கும் முன்
"இப்ப இது ஒண்ணுதான் குறைச்சல்
போனை வைம்மா"
எனும் கடுமையான வார்த்தைகளில்
தொடர்பற்று போகும்
அம்மாவின் குரல்.

நித்திரையற்ற இரவில்
புரண்டுபடுக்கும் தனிமையில்
இறுகப்பற்றிய தலையணையினூடே
லட்சணமான பெண்ணென்றால்     
எப்படியிருப்பாளென
யோசிக்கத் தொடங்கியிருந்தேன் !
   
முரளிகுமார் பத்மநாதன்

1 comment:

prabhadamu said...

நண்பரே உங்கள் தளத்தில் அனைத்து பதிவுகளும் அருமை. நான் உங்கள் தளத்தில் இருந்து நல்ல தகவல்களை என் தளத்தில் இட உங்கள் அனுமதி எதிர்ப்பார்க்கிறேன்.

உங்களுக்கு விருப்பம் இருந்தால் என் தளத்தில் வந்து பதில் அளிக்க முடியுமா நண்பரே!

இது என்னுடைய தளம் http://azhkadalkalangiyam.blogspot.com/