Wednesday, July 14, 2010

'சுனா'வின் மரணம் ஒரு வாசகம்

 




'நாயிற்கடையாய்.........'
மனிதனின் இழிநிலைக்காய்
மணிவாசகன் யாசித்த நீண்ட வரிகளிவை 
அவன் சிவபக்தனாயினும் 
வரிகளில் 'மனிதம்' இல்லை 
என்பது என் வாதம்
'நெற்றிக்கண் திறப்பினும்.......'
கவிஞனின் வாரிசு நான்.
 
'சுனா' 
என் அன்பிற்குரியவளின்
வளர்ப்புச் செல்லம்
நாய் எனும் இனத்தில் 
அவள் ஒரு 'மகாராணி'
எனக்கும் கூடத்தான் !
 
ஆயிரம் கதைபேசும் 
அவள் குரைப்பொலியும் 
ஆட்டும் வாலும்
உருண்டைக் கண்ணை உருட்டி 
கிறங்கடிக்கும் அவள் பார்வை 
 
முதுமை அவளை துரத்தினாலும்
வாழ்வின் முழுமையும்
முடித்த பெருமை அவளுக்கு 
 
'ஆறாம் அறிவு' என பீற்றிக்கொள்ளும்
மனிதனுக்கே புரியாத 
'ஏழாம் அறிவு' உண்டு அவளுக்கு
 
ஞானிகளின் சமாதிநிலையை 
ஒத்திருந்தது அவள் மரணம் 
'மரண வேதனை' யாருக்கும் உண்டு 
அதனால் சற்றுத்துடித்துதான் போனாள் 
 
'சுனா எனக்கு பயமாயிருக்கு
எழுந்திரு செல்லம்'   
இது வளர்த்தவளின் அழுகை 
 
மரணத்திலும் 
வளர்த்தவளின் மனசு உணர்ந்து  
உடற்துடிப்பை நிறுத்தி
அமைதி காத்தவள் 
மெல்லெனத் தன் ஆவி நீத்தாளாம்
 
மணிவாசகனே
புரிந்து கொள்ளும் .....!
நன்றி உணர்வு மட்டுமல்ல
'மனிதநேயம்' மனிதர்களைவிட
சற்று அதிகம் உண்டு அவைக்கு !
இனிப்பாடும் இப்படி.....
 
'நாயிற்கிணையாய் சிறந்த அடியேற்கு 
தாயிற் சிறந்த தயாவான தத்துவனே'  
 
குகன் 

1 comment:

Anonymous said...

மனதை தொட்டது கவிதை....