Friday, May 7, 2010

விடியல்

திர்காலம் -
சூனியப் பொழுதுகளாலும்
நிகழ்காலம் -
முட்கோடிட்ட வழித்தடங்களாலும்
இறந்தகாலம் -
இழந்துபோன இன்பங்களாலும்
நிரம்பி வழியும் - தேசம் முழுதும்.
காலத்தின் சுவடுகள்
பாவத்தின் சுமைகளால்
அடிபட்டுப்போகும்
மீண்டும் மீண்டும் உயிர்த்தெழுதல் பற்றியே
பேசிப்பேசி உண்மைகள் உறங்கும்
மீட்டிடமுடியா மனப்பதிவுகளும்
இனச்சிதைவுகளும்
மீட்பரை நோக்கியே புருவம் உயர்த்தும்
பொறுத்தும் வெறுத்தும் போய்...
குரலொன்று எழும்பும் அசரீரியாய்
'எனதருமை மக்காள் !
சற்றே பின் திரும்பி
உங்கள் முதுகின் அழுக்கை
உடனே கழுவுங்கள்
முடிந்தால் மற்றவர்களுக்கும்....!
புரிந்து கொள்ள முயலுங்கள்
யாரும் கடவுளர் இல்லை
உயிர்தெழுவதற்கும்
வானம்விட்டு இறங்குதற்கும்
மண்ணில் விதைத்தவை
விளைவுகளாய் மாறும்
புதைக்கப்பட்டவை பூவாய் மலரும்
பூக்களிடையே...!
மகரந்தச் சேர்க்கை மட்டும்
சரிவர நடந்தால்
பூக்களே நிறைந்த தேசம் மலரும்.


குழந்தைக் கவிஞன்

1 comment:

செந்தில்குமார் said...

உளறல்கள் நல்லாதான் இருக்கு இன்றைய விடியலில்