Tuesday, March 16, 2010

ரதன் கவிதைகள்

அந்த நல்ல மனிதனை
காலம்
குப்புறத் தள்ளியது.
அவன் புறத்தில் அமர்ந்து
முதுகில் குத்தினார்
கடவுள்.
கத்தி பாய்ந்த இடத்திலிருந்து
குருதியுடன் பீறிட்டு
உண்மையும் கருணையும்
மண்ணில் அருகின.
மூச்சின்
கடைசித்துளி வெளியேறுமுன்
அவனது அரைவிழிப் பார்வையில்
இறைவனுக்கான
கேள்வி இருந்தது.
விதிக்கப்பட்டதை மீறியது குற்றம்
என்று அறிவித்தார் கடவுள்.
குற்றத்தையும் கடந்து
தனது அவமானமாய் உணர்ந்த கடவுள்
முகத்தின் குரூரத்தை
மறைக்க முடியாமல் எழுந்தபோது
அவன் பிணம்
புன்முறுவல் பூத்தபடிக் கிடந்தது.   

No comments: