Friday, March 5, 2010

கதவைத் திற

வணக்கம்  தாய்த்  தமிழகமே!

தமிழ் எழுத்தின் ‘த’கரத் தொடர் கிடைப்பதால் தாயையும் தமிழகத்தையும் ஒன்றாகச் சேர்க்க முடிகிறதே தவிர மனதால் முடியவில்லை என்பது குறித்த  வருத்தங்கள் இருக்கின்றன. இலங்கை மண்ணில் இன்னும் இனியும் எழுத ஆயிரம் தலைப்புக்கள்  வரிசை கட்டி நிற்கின்றன. தேர்தல் இருக்கிறது, யார் எவர் என்றில்லாமல் களம் இறங்கும் அபேட்சகர்கள் (வேட்பாளர்கள்) இருக்கிறார்கள், சாதாரண வானொலிப் பேட்டியைக் கூடச் சந்திக்க முடியாத தானைத் தலைவர் இருக்கிறார், பாராளுமன்றம் செல்லத் துடிக்கும் ஊடகவியலாளர்களும் ஊடக முதலாளிகளும்  இருக்கிறார்கள். முகாம்களும் அங்கு இடர்ப்படும் பெண்களும் இருக்கிறார்கள், இன்னும் இன்னும் முற்றுப் புள்ளியிட முடியாத ஆயிரமாயிரம் தலைப்புக்கள்  நம்மிடம் இருக்கின்றன. இருந்தபோதிலும் அவை எதையும் இப்போது எழுத முடியவில்லை.

“எருவாய்க்கு இருவிரல்மேல் ஏறுண்டிருக்கும்
கருவாய்க்கோ கண்கலக்கப் பட்டாய்! "


என்பதாய் பட்டினத்தார் சொல்லும் அக் கருவாய்க்குள் சிக்குண்ட நித்தியானந்தா (மன்னிக்க வேண்டும் என் ஹம்சரே)  தடுக்கிறார். தன்னைத் தவிர வேறு எதையும் எழுத விடாமல், தலை எடுத்து அவர் ஊடகம் எங்கும் ஆடுகிறார். இதை எழுதுகிறபோது ஹரித்துவாருக்குத் தப்பிச் சென்ற அவர் குறித்து எழுத இனி எதுவும் இல்லை என்றாகி விட்டது. இப்போது எம் கோபம் எல்லாம் தமிழகத்தின் வெகுஜன இதழ்கள் மீது மட்டும்தான்.

சிந்திக்கத் தூண்டும் தமிழகச் சிற்றிதழ்களையும் ஏனை நாட்டு தமிழ்ச் சஞ்சிகைகளையும் தின்று ஏப்பம் விடும் தமிழக வர்த்தக சஞ்சிகைகளே! காவி கட்டியவர்களை கடவுளர்கள் ஆக்கியது பக்தர்கள் அல்ல நீங்கள்தான். உங்கள்  வியாபாரத்துக்காக எதையும் எதுவாகவும் உங்களால் மாற்ற முடிகிறது. நல்ல மனிதர்களை அல்லது  தலைவர்களை விட நீங்கள் அதிகமாய் உருவாக்கியது சாமியார்களைத்தான். பக்தியையும் நம்பிக்கையையும் காசாக்கக் கற்றுக் கொண்டவர்கள் நீங்கள்தான். 

யானை இருந்தாலும் ஆயிரம் பொன் இறந்தாலும் ஆயிரம் பொன்’ என்பது போல, 'சாமி இருந்தாலும் காசு, லீலை புரிந்தாலும் காசு' என்று தெரிந்து கொண்ட வல்லிய வியாபாரிகள் நீங்கள்.

ஈழப் போர் வரலாற்றில் நாங்கள் உயிர்களையும், நீங்கள் இதழ்களையும் விற்றுக் கொண்டிருந்தீர்கள் அல்லது விற்றுக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பதை நாம் அறிவோம். இதோ மீண்டும் உங்களுக்கு ஒரு வியாபாரம் கிடைத்திருக்கிறது, நடத்துங்கள்.

கமெரா வரும் என்று தெரியாமல் கதவைத் திறந்த நித்தியானந்தாவின் நினைவுகளோடு,
இளையதம்பி தயானந்தா
லண்டன்

3 comments:

. said...

நல்லா சொல்லிபுட்டீங்க போங்க...

சசிகுமார் said...

நல்ல பதிவு நண்பரே

vasan said...

Once the prestigeous 4th state has lost all the glories. Each state`s(including Judicial)status/quality is decending/slipping from its value of the MORAL due to the greasing/greed on material lust. Your cartoon guy should have removed the foot-wear rather the pant to express his feelings better towards them.
M.S.Vasan