Thursday, January 21, 2010

'நான்' சாதிக்கும் சொல்லா? பாதிக்கும் சொல்லா?

ஒருநாளில் எத்தனைமுறை 'நான்' என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறோம் என்று எண்ணி (எண்ணி)ப் பாருங்கள்! நான் இல்லாமல் இது நடந்திருக்குமா? நான் போகாமல் இந்த வெற்றி வந்திருக்குமா? நான் இல்லாவிட்டால் இந்த வீட்டில் எதுதான் உருப்படியாயிருக்கும்...? இப்படி எதற்கெடுத்தாலும் 'நான்' போடுவது ஒரு தனி 'ஈகோ' தான்.

ஒரு கல்லூரி முதல்வர், நான் போய்விட்டால் கல்லூரி உருப்படுமா? என்று பலமுறை என்னிடம் வாய் விட்டே சவால் விட்டார். அவர் ஓய்வு பெற்றபிறகு அந்தக் கல்லூரி அற்புதமாக நடக்கிறதை அவரும் ஏன், நானும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்!

ஒரு முதலாளி, 'இந்த நிறுவனத்தை என்னை விட்டால் யார் இப்படிக் கட்டிக் காப்பார்கள்?' என்று தவித்துத் தண்ணீராய் உருகுவார். அவர் இறந்த பிறகு அவரது பிள்ளைகள் பல மடங்கு சிறப்புடன், லாபகரமாக அந்த நிறுவனத்தை நடத்துவதைப் பார்த்துப் பலரும் பாராட்டுகின்றனர்.

ஒரு மாமியார், 'இந்த வீடு எனக்குப் பிறகு என்ன ஆகுமோ? என்று வாய்க்குவாய் புலம்புவாள்! அவளுடைய படத்திற்கு மாலை போடுவதிலிருந்து எல்லாக் காரியத்தையும் மகனும் மகளும் பொறுப்பாகக் கவனிப்பதை மேலிருந்து பார்கிறாளோ, இல்லையோ தெரியவில்லை.

ஒரு தலைவனுக்கு பின் கட்சி என்ன ஆகும்? நாடு என்ன ஆகும் என்ற கேள்விகள் பல எழுகின்றன. ஆனால் ஒரே பதில்,

'நமக்கு நாமே ஒருவனடா அவன்

நாலும் தெரிந்த தலைவனடா- தினம்

நாடகம் ஆடும் கலைஞனடா!'

ஒரு தலைமையாசிரியருடன் பள்ளி மூடப்போவதில்லை. ஒரு அமைச்சருடன் கட்சி முடிந்துவிடுவதில்லை. ஒரு முதியவருடன் ஒரு வீட்டு பாரம்பரியம் விட்டுவிடுவதில்லை. இவை எல்லாமே சங்கிலித் தொடராய்ப் பின்னி வருவன. அதில் ஒரு சிறு கண்ணி நாம்! அதில் ஒரு கண்ணி விட்டுப்போனால் சங்கிலியே அழிந்திவிடுவதில்லை. ஒரு 'நான்' போய்விட்டால், வீடோ, கல்லூரியோ, அலுவலகமோ, கட்சியோ போய்விடும் என்று நினைப்பது நம் அறியாமையும் அதன் விளைவான ஆணவமும்தான்!

'ஆடுவது நாடகம், ஆளுக்கொரு பாத்திரம்

இறைவனுக்கு வேலை என்னவோ?

ஆட விட்டுப் பாடுவான்; மூடு திரை போடுவான்.

மேடையவன் மேடை யல்லவா?

வாழ்க்கையின் பாதையவன் பாதையல்லவா?'

நீ ஒரு சிறு பாத்திரம். உன் வேடத்தை ஒழுங்காய் ஏற்று, உருப்படியாய் நடித்துவிட்டு ஓடு! நாடகம் முழுதும் நீயே நடத்தப் போகிறாயா - முடியுமா? அது உன் வேலையல்ல!

'நான் நான்' என்று இழுத்துவிட்டு கொண்டு, நிம்மதியை இழுத்து நிற்காதே! 'ஈகோ' பிரச்சினையைச் சமாளித்துவிடு. எல்லாம் சரியாகிவிடும்.

அலெக்ஸாண்டர் 'நான்' என்று மார்தட்டி உலகையே வெல்ல வந்தான்; பாதிவழியில் பிராணனை விட்டான். போரிலே பூரித்த நெப்போலியன் ஹெலினா சிறையில் உயிர்நீத்தான்.

'நான்' என்பது சாதிக்கும் சொல் அல்ல; நம் நிம்மதியைப் பாதிக்கும் சொல்.

'நான்' என்பதைக் கொஞ்சம் அகற்றிவிடுங்கள்! முழுவதுமாக முடியாவிட்டாலும் முயற்சியாவது செய்க!

முயற்சிகள் தவறலாம்!

முயற்சிக்கத் தவறலாமா?

இன்னும் வரும்...

நன்றி : நிம்மதிக்கு எளிய வழிகள்

சரஸ்வதி ராமநாதன்


No comments: