Sunday, May 10, 2009

நம்பிக்கை


அத்துவான வெளிமீது கத்தித் தொலைகிறது
கரிச்சான் குருவி
காற்றுக் கூட மூச்சுக் காட்டாது முழு மெளனமாக
ஓ, மனிதர்களே!
என்ன நடந்து விட்டது உங்களுக்கு?
ஆடிப்பாடி என் மேல் கூடிக்குலவிய உங்கள்
குரலொலிகள்... சிரிப்பலைகள்...
அழகிய வீடு வாசல்கள்... ஆடு மாடுகள்
எல்லாவற்றோடு என்னையும் தொலைத்து விட்டு
எங்கே போனீர்கள்?
இப்போதெல்லாம் முட்கம்பிச் சுருள்களும்
முகம் தெரியாப் பிசாசுகளும்தான் என் மேல்
இன்னும் எனக்குள் நம்பிக்கை
வற்றிப் போய்விடவில்லை
வருவீர்கள் என்றோ ஒருநாள்
உங்கள் கால் தடங்களை காணுவதற்காய்
காவலரண்களையும் தாங்கிக் கொண்டு காத்திருக்கிறேன்.'

த. பிரபாகரன்

1 comment:

sakthi said...

உங்கள் கால் தடங்களை காணுவதற்காய்
காவலரண்களையும் தாங்கிக் கொண்டு காத்திருக்கிறேன்.'

arumai