Wednesday, May 6, 2009

நல்ல மனம் வாழ்க!


எந்தவொரு நல்ல யோசனையையும் செயலையும் மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளும்போது ஏற்படுகிற சந்தோசம் அலாதியானது. மனபூர்வமாகவும், நேர்மையாகவும் அதை செய்தால் சந்தோசம் இரட்டிப்பாகும்.

ஒரு சிறுவனும் சிறுமியும் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். சிறுமியிடம் அழகான, வண்ண வண்ணமான கோலிக்குண்டுகள் இருந்தன. சிறுவனிடம் சாக்லேட்டுகள் இருந்தன. 'நான் ஒரு சாக்லேட் தருகிறேன். நீ ஒரு கோலிக்குண்டு கொடு' என்றான் சிறுவன். சிறுமியும் சம்மதித்தாள். அவள் ஒவ்வொரு கோலிக் குண்டாகக் கொடுக்கக் கொடுக்க, இவன் பதிலுக்கு ஒவ்வொரு சாக்லேட்டாகக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தான். ஆனால் நடுவே ஒரு கபட எண்ணம் தோன்றியது. தன்னிடம் இருந்த சாக்லேட்டுகளில் பெரிதாக இருந்த ஒன்றை, அவளுக்கு தெரியாமல் மறைத்து வைத்துக் கொண்டான்.

விளையாட்டு முடிந்தது. அவள் தன் வசம் இருந்த மொத்த கோலிக் குண்டுகளையும் கொடுத்து விட்டாள். தன் சாக்லேட்டுகள் மொத்தத்தையும் அவளிடம் கொடுத்து விட்டதாக இவன் சொன்னதை அவள் நம்பினாள்.

அன்று இரவு சிறுமி தனக்குக் கிடைத்த சாக்லேட்டுகளை சுவைத்துத் தின்று மன நிம்மதியுடன் தூங்கினாள்.

அதே சமயம், அந்த சிறுவன் படுக்கையில் புரண்டு கொண்டிருந்தான். கோலிக் குண்டுகள் அருகிலேயே இருந்தும் தூக்கம் வரவில்லை. ஒரு சாக்லேட்டை ஒளித்து வைத்துக் கொண்டு சிநேகிதியை எம்மாற்றினோமே என்று அவனுக்கு நெஞ்கில் உறுத்தல், மெத்தென்ற படுக்கையாக இருந்த போதிலும் உறக்கம் வராமல் தவித்தான். (மறுநாள் அவளிடம் தான் செய்த தப்பை சொல்லி மன்னிப்புக் கேட்டானா என்பது வேறு கதை.)

கற்றுக் கொள், பொருள் ஈட்டு, திருப்பிக் கொடு - இவைதான் வாழ்க்கையின் மூன்று அடிப்படைகள் என்று ஓர் அறிஞர் சொன்னார்.

கற்றுக் கொள்வதும், பொருள் ஈட்டுவதும் சுலபம். கொடுப்பது என்று வரும்போதுதான் மனம் வருவத்தில்லை.

ஒரு அரசனிடம் ஒரு புலவர் சென்றார். 'என்ன வேண்டும்?' என்று அரசன் கேட்கக் கேட்கப் புலவர் தன் தேவைகளை அடுக்கிக் கொண்டே போனார். மன்னனும் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தான்.

புலவருக்கு ஆசை அதிகரித்தது. 'அரசே, தாங்கள் கழுத்தில் அணிந்திருக்கும் விலை உயர்ந்த ரத்தின ஹாரம் வேண்டும்' என்றார். மன்னன் மறு வினாடியே அதைக் கழட்டிப் புலவரிடம் கொடுத்து விட்டான்.

புலவர் அசந்து போனார் மன்னனின் கொடையுள்ளத்தைப் பார்த்து.

'வேறென்ன வேண்டும்?' என்று கேட்டான் அரசன்.

'ஒன்றே ஒன்று வேண்டும்' என்றார் புலவர்.

'என்ன?'

'ரத்தின ஹாரம் வேண்டும் என்று நான் சொன்ன மறுகணமே அதைக் கழற்றித் தந்தீர்களே, அப்படிப்பட்ட உள்ளம் எனக்கு வேண்டும்' என்று மனம் நெகிழ்ந்தார் புலவர்.

எண்ணிப் பாருங்கள்

  • கடுமையான ஒரு வார்த்தை பேசுமுன், பேசவே முடியாதவர்கள் இருப்பதை எண்ணிப் பாருங்கள்.

  • சாப்பாடு சுவையாக இல்லை என்று புகார் சொல்லுமுன், சாப்பிட எதுவுமே இல்லாதவர்களை எண்ணிப் பாருங்கள்.

  • வீடு குப்பையும் கூளமுமாக இருப்பதைப் பற்றி மனைவியிடம் சண்டை போடுமுன், நடை பாதையில் வாழ்கிறவர்களை எண்ணிப் பாருங்கள்.

  • அலுவலக வேலையில் அலுப்பும் சலிப்பும் ஏற்படுமுன், வேலையே இல்லாமல் கஷ்டப்படுவோரை எண்ணிப் பாருங்கள்.

  • பைக்கில் ரொம்ப தூரம் செல்ல வேண்டியிருக்கிறதே என்ற எரிச்சல் ஏற்படும் சமயம், அதே தூரத்தை நடந்தே செல்கிறவர்களை எண்ணிப் பாருங்கள்.
ரா.கி.ரங்கராஜன்

No comments: